νεφέλη νουάρ

Μια αποτυχία,

που κλωνοποιήθηκε.
Μια κλωστή λεπτή,

που σκίστηκε.

Ένα ψηλό παράθυρο,

που άνοιξε.
Ο φόβος,

που ξαφνικά ντύθηκε
...απελπισία.

- Μα η τελευταία είναι σχιζοφρενής,
Μπερδεύτηκε και γέννησε
Ένα θάρρος
ανόητο, χαζό.
Στιγμιαίο.
Σαν το νες. -

Ένα κενό, που δεν άντεξε το βάρος της.
- Το σώμα δεν πετά,
Για αυτό και
διαλύθηκε στο τσιμέντο.
Η ψυχή νεφέλη,
φεύγει
Για να παίξει
με κάποιο αερικό. -

Η τελευταία της σκέψη
ενώ πετούσε ακόμα η μνήμη,
το νες, που διέλυε κάθε πρωί στο νερό.

- Πέθανε στο τσιμέντο ή στον αέρα;
Δεν θυμάται!
Μα σίγουρα
από τα γέλια πέθανε -

Σκεφτόμενη τον παραλληλισμό.