Δεν περιμένουμε ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο σαν τα προηγούμενα. Ο Απρίλης έρχεται σαν ψέμμα.
Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας; Ο Μπαράκ Ομπάμα είναι ξάδερφος του Μπραντ Πητ.
Λατρεύω τα παιχνίδια ice hockey κι ας είμαι πιστή οπαδός της Τετραγωνοπολίτικης Ομάδας και όχι της Λουκανικοπολίτικης. Όταν μάλιστα είχε φιλοξενηθεί το παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Τετραγωνούπολη,ήταν σα να περπατούσαμε ανάμεσα σε ηρακλείδες κούκλους. Ερωτική πασαρέλα,ήταν και γλυκός ο καιρός...Η ιρλανδική μπιραρία ασφυκτικά γεμάτη από δίμετρους. Κι όμως τα καλά κορίτσια αντιστέκονται! Ναι,ήταν άθλος! :Ρ :Ρ :Ρ
Πραγματικότητα πραγματικότητα! Αλληλούγια Λουκανικούπολη :Ρ
Λ α τ ρ ε ύ ω το κλίμα στα παιχνίδια, σαν το καρναβάλι να έκανε παιδί με τον αθλητισμό. Οι φίλαφθλοι δεν είναι άγριοι, οι παίκτες πάλι ναι. Τραγουδάκια και μελωδίες της πλάκας, ο κόσμος σχεδόν μεθυσμένος,σίγουρα αρκετά πιωμένος.
Η χρήσιμη πληροφορία της ημέρας: πόσο χάλια η μπίρα χωρίς αλκοόλ! (μπλιαααααααααααααααααααααξ)
Ψες,λίγο που με πονούσε ο αυχένας,λίγο που είχα χαλαστεί όλη τη βδομάδα από την απέναντι, έφτασα πεδίο πληγωμένου έρωτα. Ο Μητροπάνος,όπως πάντα,ήταν αρκετά ευγενικός για να μου κρατήσει μερικά τραγούδια συντροφιά. Τί είναι αυτό που όποτε με πιάσουν οι λύπες,τον ανα-ζητώ-οχι στη Σαλονίκη;
Στο καπάκι μια γυναίκα που διάβαζε ποιήματα, το τραγούδι που με συνεφέρνει από τα λαϊκά,στην λογική. Κάθε φορά,πιστό στο ρόλο του. Ευχαριστώ! :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))
Αυτόν τον περασμένο χρόνο μου ήταν τρομερά δύσκολο να βαδίζω με το ένα πόδι στη γη και το άλλο στα όνειρα, δεν είναι εύκολη η συμβίωση για όλους τελικά. Αν θες να ζήσεις στον κόσμο των ονείρων,κι έτυχε να γεννηθείς γυναίκα,ίσως να πρέπει να επιλέξεις για συντροφιά τη μοναξιά. Προσπαθώ να βρω το μέτρο. Η δημιουργία θέλει θυσίες,και για μια γυναίκα είναι διπλάσιο το βάρος τους από ότι για έναν άνδρα. Οι γήινες μας εργασίες είναι περισσότερες- ακόμη; - και δεν σηκώνουν αναβολή. Ναι,γκρινιάζω.
Γνώριμες παλιές και νεώτερες φωνές της Τέχνης εμπνέονται,γράφουν,μελωποιούν,ερμηνεύουν.
Μια Ελλάδα πανανθρώπινη.
1.Ο Μάνος Κατράκης απαγγέλει Μενέλαο Λουντέμη
2.Η Έλλη Λαμπέτη απαγγέλει Οδυσσέα Ελύτη
3. Η Κατίνα Παξινού: "Μάνα Κουράγιο"του Μπερτολ Μπρεχτ
4. Ο Πάνος Μπούσαλης ερμηνεύει Ναζίμ Χικμέτ -απόδοση Γ.Ρίτσου,μελοποιημένο από Μ. Λοϊζο
5.Η Χάρις Αλεξίου απαγγέλει Κωστή Παλαμά
6. Ο Σον Κόννερι απαγγέλει Κωνσταντίνο Καβάφη
7. Η Νένα Βενετσάνου ερμηνεύει Μαρία Πολυδούρη,μελοποιημένη από Κ.Τσουπάκη
8. Η Σωτηρία Λεονάρδου ερμηνεύει Νίκο Γκάτσο,σε μελοποίηση του Σ.Ξαρχάκου
9. Η Φλέρυ Νταντωνάκη σε σπάνια ηχογράφηση,ερμηνεύει Βαμβακάρη,Γκάτσο,Χατζηδάκι.Στο πιάνο ο ίδιος ο Μάνος Χατζηδάκις.
10. Ο Θάνος Ανεστόπουλος απαγγέλει Ναπολέοντα Λαπαθιώτη
11. Το θρυλικό συγκρότημα Τρύπες ερμηνεύει Αρθούρο Ρεμπώ
12. Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει παραδοσιακό τραγούδι γκρίκο (ο άγνωστος ποιητής που φεύγει κι αφήνει τη πέννα του στην αγάπη και τη φωνή του λαού για να γεννηθούν τα δημοτικά τραγούδια)
Παντού βλέπω "21 Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης" κι απορώ αν είμαστε μια μέρα πίσω στην Παγόχωρα. 20 δεν έχουμε σήμερα;
χμ...
Πολύ ωραία μέρα! Και η "Άνοιξη"της Σοφίας Βόσσου έχει την τιμητική της! :))))))))))))))))))))
Την Κυριακή η Παγόχωρα απέκτησε νέο Πρόεδρο. Πρόωρα. Σαν την πρόωρη φετινή Άνοιξη!
Πριν μερικούς μήνες βλέπεις, ο τέως Πρόεδρος, κύριος Λύκος, κάποιον δυσαρέστησε. Κάποιον τόσο δυνατό, που αποφάσισε πως δεν θέλει να τον βλέπει να κάνει ταξιδάκια με τα λεφτά του (φορολογούμενου παγοχωρίτη της μεσαίας τάξης). Για περίπου 5-6 βδομάδες, ακούγαμε για το ένα "σκάνδαλο"μετά το άλλο. Γελόκλαμα από μέρους μου, λαμβάνοντας υπόψη τα τέρατα που έκαναν οι δικοί μας και βρίσκονται ακόμη στην εξουσία.
Προφανώς ο Λύκος θύμωσε τόσο πολύ τον Κύριο Εκδόσεις,που καταστράφηκε μέσω των Μ. Μ. Ε. και από τα υπόλοιπα πιόνια της πολιτικής σκηνής της χώρας. Πάππαλα Λύκε μου! Σπίτι σου!
Σε δύο μήνες αν δεν λανθάνομαι,τον τακτοποιήσανε, τον αναγκάσανε σε παραίτηση ενώ το μένος ήταν τόσο, που σκέφτονται αν δικαιούται την προεδρική σύνταξη και άλλα δωράκια ή όχι. Η αποχαιρετιστήρια τελετή μπορεί να περιγραφεί τουλάχιστον σαν τραγική.
Τα 5 κόμματα αποφάσισαν σε ένα κοινό πρόσωπο, που φαίνεται να χαίρει εκτίμησης τόσο στον λαό όσο και στην πολιτική σκηνή, και βουαλά:Νέος Πρόεδρος εντός ολίγου. Βρήκαμε πολύ αστεία την ψηφοφορία. Ο Λάβης απορούσε γιατί λαμβάνει χώρα:Διότι αυτό είναι Δημοκρατία.Να ακούσεις πως ο κύριος πρώην Πάστορας πήρε 900πόσους ψήφους και οι ανθυποψηφίοι του 100 και 26 (και κάτι ψιλά).
Βέβαια, αναμένουμε:θα έχει Ο Λύκος μας την τύχη του Γκούγκολμπεργκ (Γκούτενμπεργκ) που ενώ εκδιώχθηκε από το αξίωμα του Υπουργού Άμυνας λόγω αντιγραφής,τώρα υπηρετεί ως σύμβουλος της Αντιπροέδρου του European Commission για internet freedom regarding questions of foreign affairs. (αντιγράφω από τη Θεία Βίκη). Η απόφαση δέχθηκε κριτική αλλά και χλευασμό τόσο της παγοχωρίτικης όσο και της ευρωπαϊκή κοινωνίας.
Τώρα που είπα Γκούγκολμπεργ. Λαμβάνοντας υπόψη το σκάνδαλο της διδακτορικής του διατριβής (που προκάλεσε την εθελοντική παραίτηση από τον τίτλο του Διδάκτορα πολλών τέκνων της παγοχωρίτικης αφρόκρεμας),η "παραίτηση"του ήταν αναμενόμενη. Ο θίασος ακολούθησε κατά γράμμα το κείμενο. Δεν βγήκε να πει ο Γκούγκολμπεργ "Μα δεν υπέβαλα ποτέ την παραίτηση μου!" ούτε η Άντζι, άρχισε το ρεφραίν "Μα εγώ έτσι άκουσα!" ή άλλες παρόμοιες κυπριακές ιστορίες του χωρκού.
Α Ξ Ι Ο Π Ρ Ε Π Ε Ι Α
εμείς αλλιώς την διαδαχτήκαμε κι αλλιώς η ζωή την παρουσιάζει (;)
Και η Άνοιξη έρχεται ξανά σαν τον Σηλικιώτη σε ακόμη ένα υπουργείο. Όχι τίποτα άλλο μα μου στάθηκε το φραπέ στην ανάγνωση του "Νέος Υπουργός Ν.Σηλικιώτης". Τώρα μπορείς να αρχίσεις και επανάληψη του "Κωνσταντίνου και Ελένης",χίλιες φορές ανώτερου επιπέδου θέαμα.
Το Σαββατοκύριακο ήταν τέλειο! Ηλιόλουστο ως επί τω πλείστω σε αντίθεση με τη γκρίζα μας βδομάδα.
Η εποχή της βόλτας επέστρεψε κι ελπίζω να μη μας εγκαταλείψει πολλές φορές μέχρι το μεγάλο κέφι της Άνοιξης.
Ο Λάβης θέλει να βγάλουμε επιτέλους τα καλοκαιρινά ρούχα. Ας περιμένουμε καλύτερα 1 μήνα ακόμη, ενθυμόμενη το θρυλικό χιονισμένο Μάη πριν 3 περίπου χρόνια. Ή μήπως ήταν δύο χρόνια νωρίτερα;χμ...
Περάσαμε και πάλι σχεδόν όλο το 48ωρο εκτός.
Γνώρισα πολλούς συνομήλικους μας. Τυχαία. Διότι εκτός από τους Παγοχωρίτες που λιάζουν τη διάθεση τους, θυμάμαι κι εγώ την κυπριακή μου. Και πρέπει να μιλήσω με όλους. Να γνωρίσω τον κόσμο όλο. Όπου και να΄μαστε ό,τι και να κάνουμε.
Γνώρισα τέσσερεις 26χρονους Ελλαδίτες στο δρόμο. Συζητούσαν για το ποιά κατεύθυνση να πάρουν και με ποιό από τα δύο λεωφορεία. Ακούς τη μητρική σου γλώσσα, να μην βοηθήσεις;Θα βοηθήσεις,θα έρθουν τα χαμόγελα και οι ερωτήσεις. Γνωριμία. Τέσσερεις φίλοι,όλοι κάτοχοι μεταπτυχιακού,που αποφάσισαν ν'ανέβουν μαζί και να νοικιάσουν ένα διαμέρισμα.Μαθαίνουν τη γλώσσα,και ψάχνουν για δουλειά. Τους έδωσα το τηλέφωνο μου,αν και ποτέ κάτι χρειαστούν.Το πιο πιθανό να σκορπίσουν σε έξι μήνες,σε διαφορετικές πόλεις. Μεγάλη η ανεργία στη Λουκανικούπολη,βλέπεις.
Στο Μετρό περιμέναμε. Με πλησίασε μια μελαχροινή,με το αμόρε της. Έψαχνε κατάστημα με ρούχα,συγκεκριμένο.Είδε τις μπότες μου,τσεκ. Ρόμα Ρόμα!Δυο βδομάδες στην Παγόχωρα,δυο βδομάδες στη Λουκανικούπολη! Η κοπελίτσα γνωρίζει ήδη παγοχωρίτικα,βρήκε δουλειά σε μια εταιρεία,την ακολούθησε και το αμόρε,που τώρα παρακολουθά μαθήματα γλώσσας για να μπορέσει να βρει δουλειά,οποιαδήποτε δουλειά.
Κάναμε στάση αργά το απόγευμα σε κάποιο καφέ. Μια πανέμορφη -πανέμοφη όμως!!- νεαρή, με εξαιρετικό γούστο, έπαιζε με ένα κουταβάκι, που εννοείται ότι ήθελε να παίξει με τον Μάρσαλ. Πιάσαμε την κουβέντα. Το αγόρι της μας ζήτησε να μιλήσουμε στα αγγλικά,αν είναι δυνατόν. Βεβαίως,σίγουρα. Πορτογάλοι,2 μήνες στη Λουκανικούπολη. Μαθήματα γλώσσας, πιθανώς να αφήσουν την πόλη για τα Νότια της χώρας, ήρθαν μελετημένοι προφανώς. Λογαριάζουν σε έξι μήνες να μετακομίσουν.
Οι στατιστικές παύουν να υπάρχουν όταν τους σφίξεις το χέρι. Στατιστική είσαι κι εσύ;σίγουρα,για τους ανεγκέφαλους εμπόρους.
...
Όσο χαίρεσαι να βλέπεις Μεσογειακούς,τόσο πληγώνεσαι ενθυμόμενη το λόγο που η Παγόχωρα άρχισε να γεμίζει σκούρα καστανά μαλλιά και πανέμορφα μελένια μάτια.
Πιθανώς και τον κύριο λόγο που εσύ δεν επιστρέφεις στην πατρίδα. Όποια πατρίδα.
ΥΓ:παρακολουθήστε τα 2 πρώτα βίντεος. Έχουν την αξία τους. Τα γνωρίζουμε;Ναι. Το σνουζ όμως βοηθάει το ξυπνητήρι να πετύχει τον σκοπό του. Ή όχι; :)
Άρεσαν μου οι 7 χαρές της Πρασινάδας και του Ψηλοκόριτσου μας και είπα να γράψω τις χαρούλες-όχι της Αλεξίου- που ομορφαίνουν όχι μόνο τη μέρα και τη διάθεση αλλά ηρεμούν,φέρνουν γαλήνη κι έμπνευση όταν τις έχουμε ανάγκη.
Θ Α Λ Α Σ Σ Α
http://1.bp.blogspot.com/
Είναι το ότι μεγαλώσαμε σε νησί που κάνει τη θάλασσα απαραίτητο στοιχείο της ζωής μας;
Κάποτε ζητάς κοντά της περισυλλογή,κάποτε θες το αλμυρό νερό να σε λυτρώσει. Πάντα φεύγεις γαλήνια, εκτός αν πρόλαβε ο ήλιος να σε γδάρει.
Β Ο Λ Τ Ε Σ και Τ Α Ξ Ι Δ Ι Α
Πολύωρο περπάτημα σε γνώριμες και άγνωστες περιοχές, με παρέα ή όχι. Άσκηση για το σώμα,ερεθίσματα για τις αισθήσεις και τη δημιουργία. Αναμιγνύεσαι στο πολύχρωμο πλήθος, εισπνέεις την αρχιτεκτονική και κοινωνική ψυχολογία της γειτονιάς, κάποτε κακή κάποτε τέλεια.
Για σιωπή,ζητάς δάσος και ποτάμια. Κι αυτές τις μαϊμούδες θαλάσσης που αποκαλούμε "λίμνες".Το νερό,είδες; :)
Τάξε μου ταξίδια ή βόλτες και φύγαμε τώρα για όπουδήποτε! Αυτή η χαρά,που θυμίζει τις εξερευνήσεις στα χωράφια και στα βουνά που κάναμε μικροί (εξερευνητές), δεν εξαντλείται όσο χάλια και αν είναι ο προορισμός. Πάντα υπάρχει κάτι όμορφο άγνωστο,ακόμη και στην Κύπρο.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΛΩ
Οποιοδήποτε αγαπημένο τραγούδι. Δεν έχει σημασία ποιάς καταγωγής είναι το τραγούδι. Να σου μιλάει
μόνο,να το νιώθεις. Κάθε μέρα ίσως διαφορετική γλώσσα μουσικής μιλάς,άρα
διαφορετικά ακούσματα γυρεύεις.
Κάποτε είδα ένα ντοκιμνατέρ για μια συγγραφέα,ελεύθερη ύπαρξη, που πέρασε δεκαετίες σε σοβιετική φυλακή,όπου της απαγορευόταν ακόμα και το διάβασμα. Διατήρησε την ψυχική της υγεία επαναλαμβάνοντας στο μυαλό της ποίηση και τραγούδια.
Πάω στοίχημα πως οι πιο δυστυχισμένοι άνθρωποι στον κόσμο,δεν ζητάνε ποτέ τους μουσική.
ΟΠΕΡΑ
Μπορείτε να γελάσετε ελεύθερα,όπως κάνουν οι φίλοι μου.
Η Όπερα μου δίνει πάντα ενέργεια,είτε την ακούσω στο σπίτι,είτε τη δω στην τηλεόραση,είτε την παρακολουθήσω στη σκηνή.
Όπερα Κωμική ή Δραματική, μια Όαση παραμυθιών για ενήλικες. Κάποτε ίσως να ήταν το αντίστοιχο της σημερινής Σαπουνόπερας. Σήμερα, μπορείς να παρακολουθήσεις δεκάδες παρουσιάσεις του ίδιου έργου,και να μην ξέρεις αν προτιμάς την πίστη στο παραδοσιακό σκηνικό ή τις μεταμοντέρνες πινελιές,που καυστηριάζουν τις σύγχρονες πολιτικές και κοινωνικές πραγματικότητες.
Α Γ Κ Α Λ Ι Ε Σ
Όσες περισσότερες δίνεις,τόσες περισσότερες αποκτάς! Ερωτικές ή φιλικές, οι αγκαλιές είναι Αγάπη,Υποστήριξη,Δόσιμο και είναι ίσως το Πρώτο που Μοιράστηκαν ο Αδάμ και η Εύα πριν γνωρίσουν τον Όφη.
Δώσε μια Αγκαλιά και αμέσως η Μέρα σου θα φτιάξει,η Διάθεση σου θα γεμίσει Ενέργεια και Χαρά!
Το καλύτερο; Πιθανόν να μετέδωσες την ίδια Θετικότητα στο άτομο που την χάρισες!
Μ Α Ρ Σ Α Λ
Απώ τον,απά με, παίζουμε,τρέχουμε! Μου βγάζει το χέρι στον περίπατο,τον φοβίζω αν με θυμώσει με την ξεροκεφαλιά του! ε,σόρρυ!
Η μέρα μας ξεκινά με τα φιλιά του "Καλημέρα Καλημέρα!!",συνεχίζει με την αγαπημένη του λέξη "Περίπατος!"και γενικά, ένα κατοικίδιο,το στρες κάνει πέρα!
Καλογραμμένα βιβλία,από παραμυθάκια μέχρι φιλοσοφία.
Πολύχρωμες γόβες, κι ας μην είναι άνετες σαν μπαλαρίνες.
Δεν αγοράζω συχνά,στην Παγόχωρα χρειάζεσαι ίσια παπούτσια,που ν'αντέχουν το πολύωρο περπάτημα,και να ανεβάζουν τα γόνατά σου στις σκάλες με άνεση και χάρη.
Έλα σπίτι όμως,βάλε στενό παντελόνι ή κοντό φόρεμα/φούστα και φόρεσε γόβες για μερικά λεπτά. Θαύμασε στον καθρέφτη τα πόδια σου να μακραίνουν,
και νιώσε Θεά. Μπορείς να τα κτυπήσεις μεταξύ τους και να βρεθείς σε άλλους κόσμους αν θες,Ντόροθυ μαϊ λαβ! :Ρ
Έπειτα,πάρε το νέο αγαπημένο σου βιβλίο, και βούτηξε σε ιστορίες μη καθημερινότητας.
Κι ας είναι Αρκάς κι ας είναι Σοπενχάουερ.
Η Μέρα και η Νύχτα σε βρίσκουνε χαρούμενη.
Τώρα αν θες,απόλαυσε κι ένα ποτηράκι κρασί.
Την περασμένη Κυριακή,στη βόλτα μας στο κέντρο, θέλοντας και μη περάσαμε από τον τουριστικό δρομάκο των ωραίων σπιτιών.
Μου αρέσει να βλέπω μαζεμένους παγοχωρίτες δημιουργούς αλλά εκεί πλέον βρίσκεις αποκλειστικά διεθνείς αλυσίδες,καμουφλαρισμένες με λουκανικοπολίτικη αύρα.
Άντε και μερικά καταστήματα ρετρό,2ου χεριού,βιντάζ, όλντι, όπως θέλετε πέστε το. Δεν ξέρω πόσο ρετρό είναι η πεντάχρονη φούστα του Η&Μ ούτε μπορώ να εκτιμήσω την τσάντα της ίδιας συλλογής. Λόγω αγάπης για το παλιό, προτιμώ να φυλάξω μερικά χρήματα και να αγοράσω τη τσάντα προπερασμένων δεκαετιών-μα να μην τις φυλάξεις βρε γιαγιά;μα ούτε μια βρε γιαγιά;- ή κάποιο κόσμημα από την ίδια εποχή. Αυτό,σε καταστηματάκια σπαρμένα σε όλη την πόλη, κάποια κρυμμένα καλά μυστικά, κάποια πλέον μοδάτα,τραβήξανε τις τιμές προς την ατμόσφαιρα, θέλεις μάσκα οξυγόνου για να τολμήσεις να ρίξεις μια ματιά.
Πού ήμασταν; Α ναι,
Στο νέο δρομάκο με τα ωραία σπίτια! :)
Με την Τέχνη ο Λάβης δεν τα πάει και πολύ καλά, δεν καταφέραμε να βάλουμε πίνακα στο σπίτι. (κυρίως γιατί δεν θέλω να φέρω το προσωπικό μου γούστο στους κοινούς μας χώρους,άσχετο που ούτε το γραφείο μου στη βιβλιοθήκη δεν είναι πια δικό μου!)
Μόνο μερικές πινελιές εδώ κι εκεί, φωτογραφικές ως επί τω πλείστω.
Στη βιτρίνα της γκαλερί Κίτρινης Γωνίας όμως, μπήκε πρώτος.
Μέινστριμ στο κόκκαλο,τί να του πεις. Παιδάκι μου,είναι αλυσίδα! ΔΕΝ είναι άξιουαλ γκάλλερι! Είναι είναι! Ας μπούμε. Εσύ δεν παραπονιέσαι ότι δεν ασχολούμαι με τις Τέχνες; Τώρα γιατί κλωτσάς;
Καλλιτεχνικές φωτογραφίες από 30 έουρος (Καπουτζίδης ρισπέκτ).
Μ΄αρέσει η Φωτογραφία, εδώ υπάρχουν "τέχνες"όλων των γούστων του Λάβη. Ίσως βρει κάτι καλό.Σίγουρα όχι 30 έουρος (Καπουτζίδης ρισπέκτ).
Ομολογώ πως μου άρεσαν αρκετά έργα.
Στην ιστοσελίδα του Yellow Corner θα δεις πως η γκαλλερί είναι όντως υποκατάστημα,ΑΛΥΣΙΔΑ-τί άλλο;
καμουφλαρισμένο ως μικρή γκαλλερί της γωνίας, για όποιον μπερδεύει το άρωμα του παστουρμά με το άρωμα του κάριβουρστ. Δεν σας αρέσει η παρομοίωση; Αυτή σκέφτηκα προχτές, τί να γίνει;
Φταίνε τα καμουφλαρισμένα γυράδικα της περιοχής, πού είτε σούσι είτε φαλάφελ προσφέρουν, τους ίδιους πελάτες έχουν, πεινασμένους τουρίστες,νεαρούς ως επί τω πλείστω.
Όπως και να΄χει.
Νομίζω πως η βόλτα αξίζει τον κόπο αν ψάχνετε για καλλιτεχνικές φωτογραφίες.Στην ιστοσελίδα ή στα καταστήματα τους που είναι σπαρμένα σε αρκετές Μητροπόλεις-τελικά η 5χρονη φούστα του Η&Μ κερδίζει έδαφος στις ρετρό αγορές,δυστυχώς.
Ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο,
το περάσαμε στο πάρκο,στο δάσος,στο κέντρο.
Έφτιαξα τσιζκεηκ κλασσικό -ένα μιγαδάκι παγοχωρίτικου και νεοϋρκέζικου-μα δεν μαγείρεψα τίποτα. Ηλιοτρόπια παιδί μου, όπου ο ήλιος κι εμείς! Να τον χαιρετούμε, να μας χαμογελάει, να τον φιλεύουμε χαμόγελα, να μας αγκαλιάζει τα μάγουλα. Πολύ κρύο για ηλιοθεραπεία παγοχωριτών,ευτυχώς.
Ο Μάρσαλ μαζί μας να γιορτάζει την επιστροφή του Θεού Ήλιου.
Ο Λάβης χτες ψιλομουρμουρούσε για το κρύο, εγώ πάλι το απολάμβανα, έλα όμως που πέσαμε σε μια Καλιφορνέζα,μια ψιλή πινέζα 1.85 που είχε φορέσει ό,τι χειμωνιάτικο χωρούσε η βαλίτσα της κι έκαναν με τον Λάβη ντουέτο! Βρε κοπέλα (κυρία δηλαδή) μου, κάτσε να σου δείξουμε πού είναι το ούμπαν, "Νόου,τρέχω τρέχω παγώνω,θέλω να πάω στο χοτέλ μου,είμαι από την Καλιφόρνια εγώ!ξεπάγιασα!"
Κι εμείς προφανώς είμαστε χιονάνθρωποι στο μυαλουδάκι της...
Μπροστά από τα μουσεία ο Μάρσαλ γνώρισε τη νεά του φιλενάδα,και τους αφήσαμε να χορτάσουν παιχνίδι. Μέχρι που όρμηξε ένας σκύλος γίγαντας, ο επίσημος αγαπητικός της σκυλίτσας και ο Μάρσαλ φώναξε "Μαμάαααααααα!!" Προλάβαμε να σώσουμε το μωρό μας από τις δοντάρες του φονιά. Φανταστείτε ένα (κλισέ) Νεοναζί γίγαντα, φαλακρό με παγωμένο βλέμμα. Τώρα μετατρέψτε την εικόνα σε καρτούν σκύλου, και έχετε τον φονιά,που παρολίγο να κάνει Λάβη και Μάρσαλ χλαπ!
Στο Μετρό, καθίσαμε απέναντι από ένα παράνομο ζευγαράκι, που λησμονώντας τη πλημμύρα της ελληνικής διασποράς, συζητούσανε δυνατά,τα προβλήματα της σχέσης τους. Εμ...έκανα ένα νόημα,έκανα δεὐτερο,τίποτα. Φιλιά,δάκρυα και φωναχτός αναστεναγμός.Ο άντρας της και ο άντρας του (ναι,καλά διαβάσατε) και αν τους βρούνε τί θα τους κάνουν.Περισσότερες λεπτομέρειες κλειδωμένες. Είπα ένα ησυχο "Κάτσε"στον Μάρσαλ που ήθελε να υποδεχτεί τον κάθε επιβιβαζόμενο Λουκανικοπολίτη, μα δε κατάλαβαν. Χαμογέλασα έντονα στην κοπελίτσα, τίποτα.
Κατέβηκαν ένα σταθμό πριν από εμάς. Στην πόρτα, ο Μάρσαλ προσπάθησε να τραβήξει την προσοχή του μπερδεμένου Ελλαδίτη, ο οποίος τον διέταξε "Κάτσε κάτω!"στα ελληνικά.
Η κοπέλα γέλασε "Τί του μιλάς τώρα ελληνικά;Καταλαβαίνει το "Κάτσε"ο σκύλος;Πες του το στα παγοχωρίτικα!Δεν βλέπεις την κυρία του;"
Και μας προσέβαλαν (Άκου Παγοχωρίτισσα!!!), και συνέχισαν να είναι στον κόσμο τους. Ας είναι,ερωτευμένοι τριαντάρηδες σε κρίση.
Σκέφτηκα προς στιγμή να τους φωνάξω "Καταλαβαίνει,Καταλαβαίνει ελληνικά!!" μα ποιός ξέρει πόσοι άλλοι Έλληνες βρίσκονταν γύρω μας.
Όλα ήρεμα,όλα ηλιόλουστα και παγωμένα σήμερα.
Η Άνοιξη ήρθε!! :))))))))))))))))))))))))))))))
