κυματοθραυστικά

Λατρεύεις το κολύμπι,
γιατί δεν μοιάζει σε τίποτα με το περπάτημα...
Στο νερό πετάς ελεύθερα χωρίς τον κίνδυνο της πτώσης.


Ακόμα κι αν αφεθείς στο έλεος της θάλασσας,
αυτή θα σε φτύσει προς τον ουρανό,
αναγνωρίζοντας πως δεν της ανήκεις.
θα σε ξαπλώσει στον αφρό,
για να σε επιστρέψει στη ξηρή, λιαστή άμμο.


Αφουγκράσου ...
γιατί αν η λογική βρίσκεται στην άμμο και στην άσφαλτο,
καθαρά, στρωτά...
η καρδιά είναι σαν την θάλασσα,
για να την κατακτήσεις οφείλεις να παιδευτείς και να την ταξιδέψεις.
Κι αν ποτέ απειληθείς, ξέρει αυτή:
πάντα μα πάντα θα σε αφήνει στον πρώτο κυματοθραύστη,
να πάρεις ανάσα, να δεις καθαρά τον ήλιο,
να σκεφτείς χωρίς να παλεύεις για επιβίωση σε λάθος στοιχείο.
Θα σε προστατέψει από τα άγρια κύματα και τους θρασύτατους αγέρηδες,
που μαζευτήκανε να σε πνίξουνε στο πιο πυκνό "φοβάμαι".

Κι αφού καταφέρεις πάλι να σταθείς στα πόδια σου,
δική σου η απόφαση:
θα βουτήξεις ξανά στα βαθιά και στο άγνωστο
ή θα επιστρέψεις στην στεριά;