15/12/11

Κρύο με ζεστό Κρασόμελο για δύο (ή περισσότερους) :)



Επειδή σας το έταξα! :))))) Κι επειδή κατάφερα επιτέλους να το φτιάξω-χρόνος και όλα τα υλικά στο σπίτι, γιεεεεεεεεεεεεεεεεεεεες!!!

Η συνταγή του Γκλιού(γκλουγκλουγκλουχικ)βαϊν είναι απλή.
Χρειαζόμαστε κρασί. Ναι, το κόκκινο είναι πιο διαδεδομένο, μπορούμε όμως να χρησιμοποιήσουμε και λευκό. Προσωπικά, αγαπώ το κόκκινο για αυτό και η συνταγή που ακολουθεί είναι με κόκκινο κρασί.

Μπορούμε να επιλέξουμε όποιο κρασί θέλουμε. Προτιμήστε όμως κάποιο φθηνό κρασί, το ακριβό εξάλλου το απολαμβάνουμε χωρίς μπαχαρικά κι έπειτα, παραδοσιακά, το κρασόμελο ετοιμαζόταν από κακής ποιότητας κρασί, που ο μόνος τρόπος  να καταναλωθεί ήταν αυτή η σμίξη με μέλι και μπαχαρικά. Είχα στο σπίτι ...χμ....ιταλικό αφρώδες κόκκινο κάπως γλυκό-ό,τι χειρότερο μπορείς εσύ ο μπιρόβιος να βρεις στα ράφια του σούπερμαρκετ και να το πάρεις δώρο σε οινογνώστες (αυτοί είμαστε εμείς τρομάρα μου! :Ρ ) Ευτυχώς που το είχαμε να λες και δεν χρειάστηκε θυσία κάποιου άλλου μπουκαλιού.

Φροντίστε να έχετε στο σπίτι : λεμόνι,πορτοκάλι, αστεροειδής γλυκάνισο, γαρύφαλλα, κανέλα (προτιμότερο σε ξυλάκια αλλά μας κάνει και η σκόνη),μέλι ή ζάχαρη ή λικέρ, μαύρο τσάι.

Το μαύρο τσάι μπορεί να είναι χύμα, άρα θα ρίξετε φυλλαράκια με τ' ακροδάχτυλα ή θα χρησιμοποιήσετε 1-2 φακελλάκια.


Σπιτικό Κρασόμελο: 

Υλικά: 
1 λ Κρασί
1 πορτοκάλι
1 λεμόνι
μαύρο τσάι
2 ξυλάκια κανέλα ή 1 κουταλάκι
3-4 γαρύφαλλα
2-3 αστεροειδής γλυκάνισους
2 κουταλιές μέλι  (η δόση μελιού και ζάχαρης είναι σχετική με το πόσο γλυκό θέλετε το γκλιούβαϊν σας)

Ετοιμασία: 
Πλένουμε πορτοκάλι και λεμόνι. 
Σε ένα κατσαρολάκι, δίνουμε το ένα λίτρο κρασί. 
Ζεσταίνουμε το κρασί μας σε χαμηλή μέχρι μέτρια θερμοκρασία, σαν αφέψημα. ΔΕΝ το βράζουμε σε δυνατή φωτιά σα να βιαζόμαστε να βράσουμε νερό για μακαρόνια! Σημαντικό στεπ,το τονίζει και ο Σεφ στο βίντεο.
Δίνουμε τα μπαχαρικά και το τσάι μέσα στο κρασί, όχι σαν στο βίντεο-ένα κατσαρολάκι=λιγότερο πλύσιμο :Ρ :) 
Στοίβουμε μισό λεμόνι και μισό ή ολόκληρο το πορτοκάλι. Δίνουμε 1-2 ροδέλες στο κρασί. 
Προσθέτουμε ζάχαρη ή μέλι. Προτιμούμε το μέλι για το άρωμα και τη γεύση που χαρίζει στο γκλιούβαϊν μας. (αν θέλουμε βέβαια μπορούμε να παραλείψουμε ζάχαρη/μέλι προσθέτωντας κάποιο λικέρ). 
Αφήνουμε το γκλιουβαϊν μας να ζεσταθεί,φτάνοντας στη θερμοκρασία που θέλουμε. 


Επειδή είμαστε "Θκιοππαλλιές" (τσακμπαμ;), δεν χρησιμοποιούμε σουρωτήρια και ειδικά υφάσματα τελευταίας νανοτεχνολογίας. Παίρνουμε το σουρωτηράκι,που χρησιμοποιούμε για το τσάι, το τοποθετούμε πάνω στο φλυτζάνι που σερβίρουμε και βουαλά το κρασόμελο μας! :))))))




Τόλμησα να το σερβίρω σε κάποια γυάλινα ποτήρια που έχουμε, μια χαρά! 
Επίσης, αντί να ρίξω τις  ροδέλες εσπεριδοειδών στο κρασί, προτίμησα να  να τις κρατήσω για διακόσμηση στο σερβίρισμα,λέγε το και γαρνιτούρα... :)
Μισή / μία ροδέλα στο κάθε φλυτζάνι/ποτήρι.
Το μαύρο τσάι δεν είναι απαραίτητο όμως  ναι,ναι, ναι ...δίνει αυτό το κάτι -που θέλω- στο Glühwein.

Το βίντεο για να δείτε τα βήματα αν βαριέστε να διαβάστε τη συνταγή...
:)))))))))))))
Ελπίζω να το απολαύσετε!

13/12/11

Το φως στο τούνελ

Είδαμε φως στο τούνελ,

καλά δεν ήταν τούνελ, ο διάδρομος που οδηγούσε στο διαμέρισμα μας ήταν.

Όμως στο σκοτάδι του γκρίζου δεκεμβριανού Σαββάτου, έμοιαζε με τούνελ.

Και το φως ερχόταν από το διαμέρισμα μας.

- Λάβη μου, αφήσαμε την πόρτα ανοιχτή;
- Όχι, την έκλεισα.
- Σίγουρος;
-Ναι!
-Είναι ανοιχτή!!! Θυμήθηκες να την κλειδώσεις;
-Όχι! $*^@#*!!!

Μπορώ να πω ότι οι καρδιές μας συντονίστηκαν σε τρελλό μπητ για μερικά δευτερόλεπτα. Είχαμε πεταχτεί στο διπλανό σούπερμαρκετ για λιγότερο από 20 λεπτά.
Μπήκαν κλέφτες και μας ρήμαξαν; 
Ο Μάρσαλ είναι καλά; 
Τί να σήκωσαν άραγε; 
Γιατί δεν κλειδώσαμε; Γ4μ8τ0!!!!! @#$&@#$@ %@*γκρρρρρρρρρρ!!!!!!

Ο Μάρσαλ ήταν πολύ καλά. Καθόταν στην πόρτα και παρακολουθούσε τον διάδρομο.
Η πόρτα προφανώς τον ενοχλούσε,έτσι είπε να την ανοίξει.
ΟΚ,την άνοιξε γιατί μπορεί και να πίστευε πως βρισκόμασταν στην άλλη μεριά της. Όταν δεν μας είδε, κάθισε στο πάτωμα κι επέβλεπε τους γείτονες που περνούσαν με προορισμό την έξοδο της πολυκατοικίας. Δεν γάβγισε σε κανένα,πάντως.

Μας το διαβεβαίωσε την Κυριακή η γριά Παγοχωρίτισσα γειτόνισσα,που πέρασε για να μας πει ότι ο Μάρσαλ καθόταν στην είσοδο μας και παρακολουθούσε τους περαστικούς.

Ότι ανοίγει τις πόρτες, το ξέρουμε από καιρό. Μέχρι το Σάββατο όμως,δεν είχε τολμήσει να ανοίξει την πόρτα της εισόδου. Νομίζω. Ελπίζω...εύχομαι...

Κι άντε την άνοιξε, το ότι έμεινε στο σπίτι αντί να μας ακολουθήσει, το βρίσκω πολύ ...κουλ! :)

πειράζει;

από τότε,την διπλοκλειδώνουμε. Την πόρτα της εισόδου.

και ναι,τα πράγματα μας ήταν όλα στη θέση τους. :)

12/12/11

Ο Αη Βασίλης με το δηλητήριο

http://www.guy-sports.com/fun_pictures/santa_poison.jpg


Πανικός στην Λουκανικούπολη :
Δηλητήριο στα ποτά του Χριστουγεννιάτικου παζαριού

Κόπηκαν τα πόδια μας, εδώ έχουμε αδειάσει 10 τουλάχιστον ποτήρια γκλούβαϊν έκαστος.Μην πω για την ζεστή σοκολάτα Ιρλανδίας/Ρωσσίας/ΜιξΧικ!

Ψυχραιμία,Ψυχραιμία!!!
...
Ευτυχώς για μας, δυστυχώς για μερικούς, το δηλητήριο δεν προέρχεται από τους "πανηγυριώτες" αλλά από περιφερόμενο ...Άγιο Βασίλη.

Άγνωστος μεσήλικας γυρνάει τα Χριστουγεννιάτικα παζαράκια της Λουκανικούπολης και κερνάει ποτά σε ανυποψίαστους επισκέπτες. Πρώτα τους παραμυθιάζει για τη νεογέννητη κόρη του,ακολούθως τους κερνάει ατομικά μπουκαλάκια με αλκοόλ.

Κι ερωτώ: τί σόι μυαλό κουβαλάς για να δεκτείς κερασμένο μπουκαλάκι αλκοόλ από την τσέπη ενός αγνώστου; Που είναι ντυμένος Άγιος Βασίλης;
Κι αν κάποιο από τα θύματα είναι όντως 15 χρονών,εσύ  είσαι 24,26,31,33 και η λίστα συνεχίζεται.

Αν ήταν Άγγλοι να πω εντάξει,μπέρδεψαν το Δώρο με το γερμανικό Γκιφτ,που θα πει δηλητήριο. Μα είναι ντόπιοι. Και προφανώς όχι, οι Αρκούδες δεν φοβούνται τους Δαναούς με τα δώρα τους.
Αλλά ... Criminal Minds δεν παρακολουθεί κανείς; 
 






9/12/11

ο κυστημένος τύπος της Αγγλίας

Ο  βρεττανικός τύπος κάνει λόγο για απομόνωση της Μ.Βρεττανίας από την Ε.Ε.

Μάλιστα. Στην Κύπρο θα τον αποκαλούσαμε κυστημένο. Αγκρισμένο.
Τον Τύπο εννοώ.

Κυστημένοι που δεν επινόησαν αυτοί την Ευρωπαϊκή Ενωση. Κυστημένοι, που τουλάχιστον εντός της Ε.Ε. δεν παίζουν στην ίδια λίγκα με την Γερμανία και την Γαλλία. Μην βάζετε ένα λάμβδα μόνο στην Γαλλία. Την μετατρέπετε τόσο σε γαλοπούλα όσο και σε γάτα. Που της πάνε περίφημα,δεν λέω αλλά πάλι.

Αγκρισμένοι που τώρα δεν λαμβάνονται τα αιτήματα τους στα σοβαρά.

Μα συγγνώμη:

Τόσο καιρό, ο βρεττανικός τύπος κορινθιάζεται με τον αμερικάνικο για την έκπτωση του ευρώ.
Διάβαζα ξανά και ξανά για τον ερχομό της δραχμής στην Ελλάδα, για την επιστροφή των εθνικών νομισμάτων από τον Ιανουάριο του 2012.
Κι έρεε η μπίρα άφθονη για την αυτοκρατορική αγγλική στερλίνα! :Ρ 

Στο πρώτο μου ταξίδι με ευρωπαϊκή κυπριακή ταυτότητα στο Η.Β. έπρεπε να μπω στην αναμονή, μην εμποδίσω ή καθυστερήσω τους νόμιμους πολίτες της Ε.Ε.  Μου ζήτησαν διαβατήριο. Δεν είχα. Εντός της Ε.Ε. δεν χρειάζεται...ή όχι;
Η ΤΤι προφορά μου και το ανασηκωμένο φρύδι τους έστειλε στον έλεγχο. Ήρθε ο προϊστάμενος. Μου ζήτησαν πάλι διαβατήριο, αγέρωχη η Μωβ,να τους ρωτάω γιατί να χρειάζομαι διαβατήριο στην Ευρώπη της ελεύθερης διακίνησης. Εννοείται πως μου επιτράπηκε η είσοδος στην χώρα,με απολογία μάλιστα. Να είναι καλά τα ΤΤι. :Ρ
Και σε κάθε ταξίδι,τα ίδια. Αρνούμαι να φέρω διαβατήριο. Ξεπεράστε το επιτέλους!

Και τέλος αγαπημένη μου,αλησμόνητη ιστορία: Τα πρωτοσέλιδα του βρεττανικού τύπου ενώ στον υπόλοιπο κόσμο εορταζόταν η Έναρξη του Μουντιάλ στην Γερμανία: Φόρμουλα 1 στο Σίλβερστοουν.

Κυστημένος,γελοίος βρεττανικός τύπος.

Σε βλέπω με μια μπίρα στην Αγία Νάπα και λυπάμαι το χώμα που λερώνεις με  τον εμετό σου.

Κρίμα γιατί σε θαυμάζω για τόσα άλλα!...

8/12/11

"το ξέρει κι αυτός που τον έξυπνο κάνει"

  • Δεν στολίσαμε το δέντρο μας τελικά... Ο Λάβης πήγε για μπίρες κι εγώ για 1 γκλούβαϊν. Ναι,ένα μόνο.  Αν το στολίσουμε απόψε,θα καταφέρω να φτιάξω και γκλούβαϊν άραγε; χμ...

  • Μου τηλεφώνησε η κοπέλα που θα φυλάει τον Μάρσαλ όσο θα λείπουμε. 

- Η σκυλίτσα μου θα περιοδεύει ακριβώς τις μέρες που θα μου φέρετε τον Μάρσαλ.Τον έχετε στειρώσει;
- Εμ,όχι! (Μόνο αν τον πάει κρυφά στην κτηνίατρο ο Λάβης θα μου τον στειρώσετε κακούργοι!! Άκου να στειρώσετε το σκυλάκι!) Αλλά ... ούτε οκτώ μηνών δεν είναι.Πότε ωριμάζουν αρκετά τα αρσενικά σκυλιά;
- Νομίζω όταν συμπληρώσουν τους 12 μήνες.
-Εμ...τότε είμαστε οκ.
-Ναι,ευτυχώς. Όλα καλά, λοιπόν. Θα σας δούμε στις .... 

Ερώτηση προς συμπλόγκερς: Είμαστε εντάξει ή θα μου γίνει παπάκης από τόσος δα; 


  • Στο εξώφυλλο του "The Marriage Plot" το όνομα του συγγραφέα πιάνει περισσότερο χώρο από τον τίτλο του βιβλίου. Μόνο στον σύγχρονο κόσμο η λογοτεχνία σφάζεται από τον εμπορικισμό; Πόσο καιρό θα συνδέεται με το Μίντολσεξ; Σε κάθε νέο του έργο εξάλλου,ο συγγραφέας καλείται να βελτιώσει το μελάνι του και ο Ευγενίδης το έχει καταφέρει. Ας του δείξει περισσότερη εμπιστοσύνη λοιπόν ο εκδότης του.
http://media.dav-medien.de/29738001Z.jpg


  • Διαβάζετε ποίηση μια φορά την ημέρα. Κάνει καλό στην ψυχή,ηρεμεί και το μυαλό χωρίς να το σιδερώνει.
  • Για την συνεργασία των Φριντζήλα-Σκανδάμη ενημερώθηκα (φυσικά) από το μπλογκ του Μπόσκο. Στο γιουτιούμπ βρήκα μερικά τραγούδια. Ο σεβασμός μου για την Μάρθα Φριντζήλα ολοένα και μεγαλώνει.  Κόντρα  στο χριστουγεννιάτικο ραδιόφωνο (αν και ο ίδιος ο δίσκος θα είναι ένα πολύ καλό χριστουγεννιάτικο δώρο) ένα αξιόλογο τραγούδι που δίκαια κερδίζει μια θέση στην (καλή) ελληνική λαϊκή μουσική: 

7/12/11

in the Grace of your love



Με τον Λάβη δεν θα βρεθούμε ποτέ μουσικά. Χμ..αναληθές το στέιτμεντ.
Βρισκόμαστε από τότε που καταδέκτηκε την τζαζ και μερικές ροκ μπαλάντες.

Δεν συναντώμαστε όμως στα αγαπημένα άκρα της μουσικής. Ακόμη κι αυτά που στην ουσία είναι σχεδόν μέινστρημ.

Περαστικά.

Απόψε,δεν θα βάλουμε αυτό το τέλειο τραγούδι αλλά χριστουγεννιάτικες μελωδίες. Μου έλειψαν. Ναι,ναι,αποφεύγω το ραδιόφωνο :Ρ :)

Βρεθήκαμε στην απόφαση να στολίσουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ένα σκοπό έχει κι αυτό, να βγει από την αποθήκη, να λιαστεί και να στολιστεί, μια φορά τον χρόνο μονάχα,για λίγες μέρες.Το λυπάμαι να μείνει στο πακέτο του. Αν δεν το παίζουν μετά τα άλλα τα δεντράκια; Και τα στολίδια; κρίμα δεν είναι κι αυτά; ...ναι,είμαι από τα άτομα που αλλάζουν θέσεις στα στολίδια ώστε να βγούνε όλα μπροστά στην "σκηνή",λυπάμαι αυτά που τοποθετήσαμε στα πίσω κλαδιά...ξέρω,δεν είναι έμψυχα. Όμως εμείς δεν δίνουμε ψυχή σε ό,τι κι αν δημιουργούμε ή φτιάχνουμε ή στολίζουμε; ε; ε;

Θα  κρατήσουμε παρέα στο χριστουγεννιάτικο δεντράκι μας κατά το μεγαλύτερο μέρος  της εορταστικής περιόδου και θα το προσέχουμε από τις εξερευνήσεις του Μάρσαλ. Ελπίζω να μην σκαρφαλώσει στον τοίχο σαν τον Γκρούνι. Το ότι είναι ψεύτικο,ελπίζω να το σώσει...αχβαχ ...μπορεί και να προτιμήσει την αποθήκη από τα δόντια του Μάρσαλ τώρα που το σκέφτομαι...χμ...
Για δέκα μέρες βέβαια,θα είναι μόνο του να προσέχει το διαμέρισμα.
Και να μυρίζει Χριστούγεννα, ακόμη και σε άδειους χώρους.

Προς το παρόν,
Απολαύστε το τραγούδι από το τελευταίο,ομώνυμο άλμπουμ των the Rapture.


6/12/11

Ένας καημένος κλέφτης και δύο γκλούβαιν

χριστουγεννιάτικο πανηγύρι 2010


Κυριακή σε κεντρική πλατεία της Λουκανικούπολης. Αγοράσαμε το πρώτο χριστουγεννιάτικο δώρο και μικροπράγματα που χρειαζόταν ο Λάβης.Μια ξαφνική βροχή μας περιόρισε στο υπερκατάστημα δίνοντας μας αρκετό χρόνο για εξερευνήσεις στην κάβα και στο τετράγωνο με τις σοκολάτες.
Ασφυκτικά γεμάτο το κατάστημα, ο κόσμος εδώ ψωνίζει χωρίς να ενδιαφέρεται για την οικονομική κατάσταση των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών. Φυσικά,ξεχώριζες και πολλούς τουρίστες, άκουσα στο χιλιόμετρο (που το μίλι) και μια παρέα κυπρίων τουριστών. Σχολίαζαν τον "ψόφο". Άδικοι (μα ως τουρίστες δικαιολογημένοι) καθώς ο φετινός χειμώνας είναι σχετικά ζεστός. Πέρσι δεν μπορούσαμε να περπατήσουμε από το πολύ χιόνι,στις πλατείες φοβόσουνα πως η επόμενη γλύστρα θα ήταν η δική σου. Γυψοπόδαροι  με πατερίτσες παντού,μια εικόνα που συνήθως συναντάς μετά τα Χριστούγεννα και ειδικά μέσα στον Φεβράρη,που τελειώνουν οι μεγάλες διακοπές του σκι. Φέτος, λίγος αέρας,ανακάτεμα μαλλιών,άντε και μια σταγόνα βροχής.
Βγήκαμε εν τέλει στην πλατεία, ο Λάβης γκρίνιαζε. " Μη φάμε δέκα ώρες να διαλέγεις στολίδια τώρα!" Χμ...ναι,σίγουρα! :Ρ
Σαρδελοποιημένοι μέσα στον κόσμο, άκουσα τον Λάβη να λέει "Θα πάω σπίτι!Δεν αντέχω!" και φυσικά, δεν έδωσα σημασία. Ούτε μισό λεπτό αργότερα,είχε εξαφανιστεί.
Απελπισία στιγμιαία, γύρισμα κεφαλιού σε όλες τις κατευθύνσεις. Πουθενά ο Λάβης. Στη σκέψη πως όντως έφυγε για το σπίτι, εκνευρίστηκα τόσο που έφυγα από το παζαράκι, μη μολυνθεί το ψευδοχριστουγεννιάτικο πνεύμα της πλατείας από τον θυμό μου.
Χωρίς κινητά,είχαμε αποφασίσει να μην τα φέρουμε αφού σε τόσο κόσμο δεν κάνει να μιλάς στο τηλέφωνο.
Μισή ώρα αργότερα,βρεθήκαμε.
-Πού χάθηκες;

- Εγώ; Εσύ εξαφανίστηκες! Αλήθεια,τί έγινε;

Τελικά,κάποιος είχε κλέψει τη τσάντα με τα ψώνια. Την τράβηξε από το χέρι του Λάβη, ο οποίος φυσικά και έτρεξε πίσω του, τον πρόλαβε και μόνο από οίκτο δεν τον έσυρε στην αστυνομία του διπλανού σταθμού. Ο καημένος ο κλέφτης, σε όλη την πλατεία έκλεψε τα ψώνια από τον μοναδικό νηφάλιο 30άρη που είναι τόσο αθλητικός και γυμνασμένος που ναι ναι ναι,τρέχει πιο γρήγορα κι από τους τσαντάκηδες.
Αργότερα, συνειδητοποίησα γιατί: όλοι μα όλοι φέραμε τις τσάντες περασμένες στον καρπό μας, σαν βραχιόλια. Ο Λάβης σαν τρίχρονο,την κρατούσε χαλαρά,σχεδόν από τα δάκτυλα. Του το επεσήμανα. Χαμογέλασε: " Το σήμα έπεσε, δεν υπάρχει περίπτωση να με ξαναπλησιάσει κλέφτης σε αυτή την πλατεία!Πίστεψέ με!"
Τρου στόρι.

Και ναι, πεινασμένη, ζαλίζεσαι στο δεύτερο γκλουβαϊν.