Των Γεννών και της Αυγής

Αντί για έλατο, πλαστικά ψεύτικο ή αληθινό και μισοπεθαμένο,

ένα ξύλινο καραβάκι...που πάει γυαλό γυαλό, καμιά φορά και σύννεφο σύννεφο, στων ονείρων τις πηγές...

με φωτάκια, έστω, να τρεμοσβήνουν και να θυμίζουν τις καρδιές μας, που από τη στιγμή που γεννήθηκαν, τρεμοπαίζουν σε μια λεπτή κλωστή,

αντί για δώρα, χαρτάκια με ευχές,

που τόσο θέλουμε να γεννηθούνε...

Δεν ξέρω αν θα είμαι έτοιμη για την πραγματοποίησή τους,

εύχομαι μόνο,

αν κάποια "θέλω" και "αν" ντυθούνε με ύλη στο 2009,
να μην τ' άκουσε κανένα τζίνι

αλλά

να τα ποιήσει με αγάπη περισσή,

ο πραγματικός Άης Βασίλης κι εμείς.

Ό,τι καλύτερο,

με πολλή αγάπη,

καλή μουσική,

μαθήματα χρυσά,

πάντα με υγεία!

πολλά πολλά πολλά σας μμμμΜΜμμμμΜΜμμμμμάάάάάάάάάκια!!!